Η πολιτική «σωτηρίας» της Δύσης κατέρρευσε

Mehmet Tezkan
Μετάφραση: Χαρ. Καραγκιοζούδης
Η πολιτική «σωτηρίας» της Δύσης κατέρρευσε
Έχουμε φτάσει σε μια τέτοια κατάσταση που πλέον σε κάθε χώρα υπάρχει η τρομοκρατική οργάνωση «ISIS».
Και στην Τουρκία υπάρχει η οργάνωση του «ISIS».
Και στη Γαλλία υπάρχει η οργάνωση του «ISIS».
Και στο Βέλγιο υπάρχει η οργάνωση του «ISIS».
Αύριο ή μεθαύριο,η οργάνωση του «ISIS» θα εμφανιστεί στη Γερμανία, την Αγγλία, τη Ρωσία.

Ας αρχίσουμε από τη Ρωσία.
Η Ρωσία εγκαταστάθηκε στη Συρία και πραγματοποίησε εκατοντάδες αεροπορικές επιθέσεις.
Όμως, γιατί δεν μπόρεσε να ισοπεδώσει τις θέσεις της οργάνωσης του «ISIS»;
Γιατί δεν μπόρεσε να επιφέρει το μεγάλο πλήγμα στην οργάνωση του «ISIS»;
Γιατί δεν χρησιμοποίησε όλες της τις δυνάμεις της, για να εκκαθαρίσει την οργάνωση του «ISIS»;
Η απάντηση είναι σαφής. Για να μην εκραγούν βόμβες στα δικά της εδάφη, με βομβιστές αυτοκτονίας. Στο πλευρό της οργάνωσης «ISIS» στη Συρία, αγωνίζονται εκατοντάδες Τσετσένοι.
Και ας πάμε στη Δύση τώρα. Στη Δύση υπάρχουν χιλιάδες περιθωριοποιημένα άτομα, πεταμένα στο περιθώριο. Αυτά, παρόλο, που γεννήθηκαν εδώ δεν θεωρούνται γηγενείς, οι ίδιοι αισθάνονται ξένοι και δεν υπάρχει άλλη χώρα για να πάνε.
Είναι θυμωμένοι και έξαλλοι.
Οι οικογένειές τους είχαν έρθει ως πρόσφυγες. Είχαν έρθει από την Τυνησία, το Μαρόκο, την Αλγερία.
Οι άνθρωποι γεννήθηκαν στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία….
Όμως δεν είναι Γάλλοι, δεν είναι Βέλγοι…
Οι ίδιοι έτσι αισθάνονται. Ζουν σε ένα προάστιο του Παρισιού. Στις Βρυξέλλες ζουν σε μια συνοικία φακελωμένοι.. Τα προβλήματα μεγάλωσαν. Μεγαλώνοντας τα προβλήματα, τους έσπρωξαν, τους ξεσήκωσαν…
Διαφορετική θρησκεία, διαφορετική μητρική γλώσσα, διαφορετική κουλτούρα.
Όλο πιεσμένοι, όλο δυσαρεστημένοι, όλο απελπισμένοι.
(Για να καταλάβετε αυτή την κατάσταση, σας προτείνω να διαβάσετε το βιβλίο της Nilüfer Göle, για την καθημερινή ζωή των Μουσουλμάνων στην Ευρώπη).
Με το που ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος, αυτοί οι προβληματικοί νέοι συνέρρευσαν στη Συρία. Αυτούς τους αποκάλεσαν ξένους μαχητές. Τζιχαντιστές.
Η Δύση στη φυγή τους έκανε τα στραβά μάτια, φυσικά και τους υποστήριξε. Υπολόγισε ότι θα γλίτωνε απ’ αυτούς τους προβληματικούς νέους, απ’ αυτούς τους θυμωμένους ανθρώπους, απ’ αυτά τα εριστικά πρόσωπα.
Ή θα σκοτώνονταν ή θα έμεναν και στη Συρία, όπου θα συγκροτούσαν το δικό τους κράτος και θα ζούσαν τη ζωή που ήθελαν.
Αυτή ήταν η πολιτική της Δύσης.
Όμως δεν κράτησαν λογαριασμό.
Πρώτα εξερράγη η βόμβα στο Παρίσι και στη συνέχεια στις Βρυξέλλες.
Να μην υπήρχε καθόλου η διαδικασία λύσης (σ.σ. εννοεί την επίλυση του κουρδικού προβλήματος)
Κάθε μέρα έχουμε ειδήσεις για 3-4 νεκρούς.
Κάθε μέρα πραγματοποιούνται νεκρώσιμες ακολουθίες. Το τελευταίο εξάμηνο ο αριθμός των πεσόντων ξεπερνά τους 300 και ήδη πήραμε δρόμο για τους 400.
Πόσους ακόμα νεκρούς θα δώσουμε και πότε θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος, δεν είναι γνωστό.
Η διαδικασία λύσης διήρκησε 2,5 χρόνια και επί 2,5 χρόνια δεν είχαμε συγκρούσεις. Όμως αν δεν υπήρχε η διαδικασία λύσης, τους νεκρούς που δώσαμε στο τελευταίο εξάμηνο, δεν θα τους δίναμε στα 2,5 χρόνια της διαδικασίας λύσης. Δεν θα ζούσαμε τόσο αιματηρές συγκρούσεις.
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας χθες το βράδυ ανακοίνωσε στις οθόνες της τηλεοράσεως: «Κατά τη διαδικασία λύσης, σημειώθηκε σοβαρή εισαγωγή όπλων στη χώρα μας. Και μέσα στα φέρετρα είχαν τοποθετήσει όπλα», είπε.
Αυτό σημαίνει πως αν δεν υπήρχε η διαδικασία λύσης.
Αυτό σημαίνει πως αν δεν κάναμε τα στραβά μάτια, δεν θα βιώναμε τόσο βίαιες συγκρούσεις.
Οι επαρχίες δεν θα ισοπεδώνονταν και δεν θα μετατρέπονταν οι πόλεις μας, σε πόλεις της Συρίας.

medintelligence